✿ของขวัญไม่ต้อง's profile♥ ลูกเติบโตเปลี่ยนแปลงสั...PhotosBlogListsMore Tools Help
 
Loading...

คนรักของป่ะป๊า...

 

 

 

 

                                                        

knitting 

 

 

ไม่น่าเชื่อว่าเหล็กแท่งเล็กๆ
 
กับเส้นด้ายเส้นน้อยๆ
 
จะเปลี่ยนแปลงนิสัยคนได้
 
การถักนิตติ้งฝึกความอดทนต่อสู้กับจิตใจได้ดีเยี่ยม
 
ต้องทนให้ได้เมื่อครูสั่งเลาะ
 
เราก็มองม้องมอง ฉันมองยังงัยมันก็ถูกต้องนี่นา
 
"เลาะเลยค่ะเลาะเลย"
 
ใจกับเสียงมันไม่ได้ตรงกันเลยนะเนี่ย
 
คนรอบตัวมองดูเรานั่งทำงาน
 
เค้าว่ากันว่าหน้าตาเธอไม่เหมือน
 
เอ้ย  มานว่าหรือมานชมกันหว่า
 
มองไปอีกมุมหนึ่งของเรากับเพื่อนๆ
 
เรามักมีความสนใจแตกต่างจากกลุ่มเพื่อนเสมอ
 
เพื่อนชอบดูทีวีดูละครแลกเปลี่ยนความคิดกัน
 
เราหรือ ... ไม่รู้จักดารา หรือละครยอดฮิตกับเค้าหรอก 
 
ในทางกลับกัน รู้สึกว่ารำคาญละครดูไร้สาระ
 
เพื่อนบอกว่าไร้สาระบ้างก็ได้นะ
 
อึ๋ยไม่เอานะ เอาเวลาไปสวีทฮาร์ทกับแฟนดีกว่าอีก
 
ภาพหวานๆ ยังมีอยู่เยอะแฮะ
 
กิจกรรมใหม่นี้แฟนก็ชอบนะเพราะพี่เค้าชอบตามใจ
 
พาไปนั่งหัดทำ นั่งรอ  เออๆ เค้าก็รอได้นะ
 
งานเริ่มเสร็จได้หลายชิ้นแล้ว
 
ผ้าพันคอลูกป่วนชอบกันด้วยนะ
 
ในส่วนของเสื้อที่ทำให้อยู่นั้น
 
ความพยายามยังเหลือเยอะ
 
อาทิตย์นี้จะพาพี่ใหญ่ไปเลือกไหมงานชิ้นใหม่
 
มาคิดๆดูนะ
 
ไม่ว่าเราจะเริ่มทำอะไรพี่เค้าก็ยินดีไปด้วยหมดทุกเรื่อง
 
บางทีค้านบ้างก็ได้นะ
 
ไม่งั้นนิสัยเสียแย่เลยเรา
 
พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้ว
 
งานเข้า
 
แต่จะพยายามทำหมวกใบใหม่ให้ในวันเกิดพี่ใหญ่ให้สำเร็จให้ได้
 
ใบที่ทำอยู่นี่พี่เค้าก็ดันวิจารณ์ว่ามันลายไปนิดนึง
 
ไม่วัยรุ่นเล๊ย.....
 
หมวกใบใหม่นี้ 
 
ลายที่ทำสวยงามนะแต่ตอนนี้...
 
เริ่มเจ็บนิ้วมือแล้วแต่จะพยายามต่อไป
 
สู้สู้ค่ะ
.................................
.....................
........
....
 
 
 
 
 

 

 

ปัดฝุ่น  

 
แวะมาปัดฝุ่นแรงไปหน่อย
บล๊อคเก่าของหนูเจ้าถึงกับพังคาที่
โทษทีนะจ้ะ
ไอ่จะให้ทิ้งเลยรึก็เสียดายแฮะ
เอามาปล่อยใหม่แล้วกัน
ช่วงนี้ลูกเราหายป่วนกันสนิท
ยายหนูจาเป็นสาวเร้ว
อิอิ....
ใกล้เปิดเรียนแล้ว
เด็กๆ ตื่นเต้นอยากไปโรงเรียนกันแล้ว
เพราะเห่อค่ะ
อยากรู้จังจะอยู่ห้องไหน
ครูจะสวยมั้ย
ดุป่าวเนี่ย
แม่ชอบครูดุ
ลูกชอบครูใจดี
ปิดเทอมนี้ชาร์ตแบตเต็มที่แล้ว
สู้สู้เต็มร้อยจ้า
......
....
.. 

 

พลังป่วนซ่าส์ไม่ซ่าส์ไม่อยากเซด 

  

 

ตัวป่วนของแม่
ปิดเทอมกันแล้ว
หลังจากประกาศผลสอบสองป่วน
ดูแล้วหายเหนื่อยแฮะ...
เด็กๆ ก็ดีใจกับกระดาษใบน้อยๆ
หลังจากเหนื่อยหนักกันมาเป็นปี
......
....
..
ปีนี้พี่ป่วนได้รับรางวัลประพฤติดีประจำปี
ให้ๆ น้องเค้าไปเหอะ
เค้าตั้งใจเรียนสุดๆ  แต่ว่าในสายตาแม่
แม่คิดว่าเค้าเครียดเกินไป
แค่เรียนไปขำไปจะดีซะกว่า
ชีวิตน่าจะมีความสุขกว่านี้
จริงๆ ชีวิตนักเรียนยังอีกยาวไกล
ไม่มีความจำเป็นที่เด็กๆ ของแม่
จะต้องรีบเครียด
แค่เราเรียนแล้วมีผลการเรียน
ใกล้ๆคนที่ได้รับรางวัลก็พอแล้ว
การรักษาที่ 1 ดูทรมานกว่าการเป็นที่ 1 นะ
แม่ไม่ชอบอารมณ์แบบนั้น
มันดูว่าไม่อยากจะให้ถึงตอนเช้าเอาซะเลย
ฝันได้ฝันไปแต่อย่าฝันแบบเอาเป็นเอาตาย
ฝันแค่พอมีความงดงามในยามฝันก็พอแล้ว
ชีวิตต้องมุ่งมั่นก็จริง
แต่หากว่าถ้าเรามุ่งมั่นแล้วขาดความสุข
ไม่มีความจำเป็นที่เราจะต้องมุ่งมั่น
เรียนเก่งแต่เพื่อนไม่รักไม่มีประโยชน์
เรียนพอเอาตัวรอดได้แต่เพื่อนฝูงหลงรัก
ชีวิตแบบหลังจะมีความสุขกว่า
ไม่รู้สินะ...
แม่เกิดมาไม่เคยสอบได้ที่ 1 สักที
ไม่รู้อารมณ์ของคนได้ที่ 1 เค้าเป็นอย่างไร
รู้แต่ว่าเราทำเต็มที่ได้แค่ไหนก็แค่นั้น
เพียงแต่เวลาทำอะไรก็แล้วแต่
ต้องทำทั้งตัวและหัวใจ
แบบไม่ใส่ความเครียดนะ
ให้ทำแบบพอใจ
ในสิ่งที่เราตั้งใจสุดๆแล้วก็พอ...
..........
สำหรับ...คุณพี่ชาย
ด้วยวัยของเรา
ปีนี้เป็นปีที่เราต้องหัดเครียดบ้าง
เพราะสนุกมามากแล้ว
สู้ สู้ หน่อย
อนาคตอยู่ใกล้แค่เอื้อม
ชีวิตสามารถเปลี่ยนแปลงได้
ถ้าเราต้องการให้มันเปลี่ยน
แม่มีความเชื่อว่า
บอสตันทำได้นะถ้าจะทำ
คนมุ่งมั่นเท่านั้น
ที่จะเป็นคนประสบความสำเร็จ
รออยู่นะครับ
.....................
...........
.....

 

 

 ไม่เคยไม่คิดถึงกัน

ไ ม่ เ ค ย ไ ม่ คิ ด ถึ ง กั น
 
ไ ม่ เ ค ย ไ ด้ มี เ ว ล า ห่ า ง กั น
 
ไ ม่ เ ค ย ไ ม่ ท ะ เ ล า ะ กั น
 
ห นู ลื ม ไ ป ห ร อ . . . 
 
ว่ า แ ม่ เ ห นื่ อ ย แ ส น เ ห นื่ อ ย
 
ว่ า แ ม่ เ ค รี ย ด แ ส น เ ค รี ย ด
 
พั ก นี้ แ ม่ สู้ เ จ้ า เ ด็ ก ป่ ว น ไ ม่ ไ ห ว
 
พั ก นี้ แ ม่ อึ ด อั ด
 
พั ก นี้ แ ม่ อ ย า ก พั ก ร บ
 
พั ก นี้ แ ม่ อ ย า ก พั ก ร้ อ น
 
พั ก นี้ แ ม่ อ า ร ม ณ์ ไ ม่ นิ่ ง
 
ไ ม่ นิ่ ง เ พ ร า ะ  นิ่ ง ไ ม่ ไ ห ว
 
ไ ม่ นิ่ ง เ พ ร า ะ ยั ย เ จ้า . . .  
 
ข ยั น ห า เ รื่ อ ง ก ว น ใ จ แ ม่
 
. . . . .
 
อ ย า ก จ ะ ห ยุ ด สั ก วั น
 
อ ย า ก ห ยุ ด เ พ ร า ะ . . .
 
วั น นี้ แ ม่ . . .
 
ไ  ม่  อ  ย  า  ก  ร้  อ  ง  ไ  ห้  ใ  ห้  ใ  ค  ร  ฟั  ง
. . . . . . . .
. . . . .
 . . .
.
 
         
 

มะขามกะขนุน

  

 

เด็กป่วนไป workshop
น้องหมีที่สองป่วนสร้างสรรค์
มีชื่อว่า "น้องมะขาม" กะ "น้องขนุน"
มีนัยว่า "น่าเกรงขามและมีผู้สนับสนุน"
ที่ shop มีงานให้ทำกันสนุกสนาน
เริ่มต้นที่เลือกหมีกันก่อน
สาวๆ เลือกหมีแนวหวาน
ของพี่เป็นหมีชมพูมีลายแต้มขาว
ส่วนของน้องเป็นหมีสีชมพูล้วนเส้นขนนิ่มนุ่ม
จากนั้นก็ไปที่ขั้นตอนใส่ไส้-ใส่หัวใจ
อธิษฐานสิค่ะ
อิอิ...ตอนอัญเชิญหัวใจใส่ตัวหมีน้องๆต้องอธิษฐานด้วยนะ
ขอให้เรียนเก่งๆค๊า หนูจาได้มาซื้อรองเท้าให้น้องหมี
เพราะว่าวันนี้ป่ะป๊ายังไม่ให้ ต้องรอสอบเสร็จก่อน
เมื่อยัดไส้ยัดพุงเสร็จเจ้าหน้าที่ก็จะปิดก้นหมี
ขั้นตอนต่อไป
เป็นการทำสปาให้น้องหมี
ต้องเหยียบปั้มลมแล้วมีลมพุ่งออกมาจากนั้นก็เอาแปรงๆขน
ต่อไปเป็นขั้นตอนออกสูติบัตร
มะขาม กะ ขนุน
เค้าเกิดวันที่ 6 มิ.ย 51
อิอิ วันเกิดป่ะป๊าปีนี้เปลี่ยนแนวจากรองเท้ามาเป็นน้องหมี
ดูถูกใจเด็กป่วนกว่าทุกๆ ปี
น้องซิดนีย์บอกกับพี่ว่า
"เจ่เจ้ ไม่เป็นไรถึงเราได้รองเท้าวันนี้น้องเราก็ยังเดินไม่เป็น
ให้นั่งรถเข็นไปก่อนแล้วกันเนอะ..."
เออๆๆ เจ้านี้เข้าใจคิดเข้าหาตัวจริงๆ
ลูกคนนี้มีมุมคิดตลกๆ ดีนะ
ที่สำคัญคิดในเชิงบวกได้เก่งจริงๆ
รักนะ...เด็กป่วน
ps.
เย็นนี้อย่าป่วนนะเหนื่อยเหลือเกินสู้ไม่ไหวแล้วจ้ะ  อย่ารุมกันนะไม่ไหวจริงๆ ช่วยๆ กันหน่อย จะได้รีบๆ แพคเข้าห้องนอน แม่เป็นเพี้ยนเรื่องการนอนของลูกต้องนับๆๆๆๆได้ 10 ชม.นะถึงพอใจ ขนาดนี้ยังตื่นกันไม่ไหวเล๊ย....

 

 

 ผีตากผ้าอ้อม

 

 

พักนี้ลูกป่วนของแม่ยังคงป่วนต่อเนื่องอย่างไม่ขาดสาย
ล่าสุดไปป่วนถึงห้องศิลป์
หัวข้อการเรียนในวันนี้คือ
การจราจรในเมืองหลวง
ดูจากงานของเด็กน้อยแล้วแม่เห็นได้ว่า
ลูกสาวของแม่มีพัฒนาการด้านศิลปะดีขึ้น
(แม้ว่าจะดูเปรอะๆ ไปบ้าง...)
ด้วยความที่...
แม่เชื่อว่า "จินตนาการสำคัญกว่าการเรียนรู้"
จินตนาการหาซื้อไม่ได้ต้องอาศัยประสบการณ์หล่อหลอม
 
งานของพี่ป่วนก็ฟ้าใสๆธรรมดาๆแต่ลายเส้นสวยงาม
ส่วนของคนน้องนั้น
 
คุณครู...."น้องซิดนีย์ ทำไมวันนี้ฟ้าหนูส้มซะขนาดนั้นหล่ะค่ะ"
.......
น้องซิดนีย์....."อ๋อ  ผีตากผ้าอ้อมค่ะครู... ตะกี้น้องกะจะใช้สีชมพูแล้ว  แต่ว่า..."
.......
คุณครู ....."แต่ทำไมหล่ะค่ะน้อง..."
.......
น้องซิดนีย์...."น้องขี้เกียจวาดก้อนเมฆ กะสายฝนอีก....."
.......
คุณครู....."ทำไมต้องก้อนเมฆกะสายฝนหล่ะ...."
.......
น้องซิดนีย์...."ก็ถ้ามีพายุฟ้าจะสีชมพูงัยคะคุณครู...."
.....................
...............
.........
ตกลงนี่ชั่วโมง สิน-ละ-ปะ หรือ วิทย์ ฟะเนี่ย
คบเด็กป่วนป่วนหัวใจจริ๊งจริงเชื่อยังคะ
เออๆๆ  ฝากมองด้วยนะว่าในรูปฟ้าใสๆสีฟ้าหน่ะ
ในตึกที่เป็นโรงงานนั้น
เห็นรูปพลาสติกในตึกหรือเปล่า  มีด้วยนะ
คุณพี่ป่วนเธอฝากบอกว่ามีพลาสติกอยู่ตรงตึกด้วย
เพราะเธอวาดตึกที่ทำงานคุณพ่อ
แม่กำลังมองให้มันเป็นพลาสติกอยู่เนี่ย ช่วยหาหน่อยค่ะ
..................
............
......

 

 

SJC. 

 

"โรงเรียนที่ดีที่สุดของลูกคือบ้าน
ครูที่ดีที่สุดของลูกคือพ่อ-แม่"
.........
ในสัปดาห์แรกแทบจะทรมานลูกแย่
ลูกสองป่วนบอกว่าไม่รู้เรื่องเล๊ย
อาไรก็ไม่รู้...
ไม่มีปัญหาแค่เลขอย่างเดียว
น้องว่ามันยากมากๆๆไม่รู้เรื่องเลยอ่ะ
ไม่เป็นไรค่ะใจเย็นๆนะ
เด๋วหาแบบฝึกหัดมาสอนให้
ดูหน้าเสียๆแฮะ...
รุ่งขึ้นกลับมาพร้อมกับ
ตัวหนังสือภาษาอังกฤษสักหน้าครึ่ง
นี่เรียนยากๆเยอะๆจริงๆนะเนี่ย
.........
เมื่อวานเทสต์หลังเรียนแล้ว
ผ่านไปด้วยดีพอใจทั้งแม่ทั้งลูก
ลูกๆสบายใจขึ้น
การเรียนการสอนของแม่
ที่จัดให้น้องป่วนนั้น
อาจจะต้องใช้เวลาซะหลายปีหน่อย
กว่าที่ลูกจะเรียนได้ผลดียอดเยี่ยม
เพราะบ้านเราเน้นการเรียน
แบบรู้ด้วยตนเองมีแม่เป็นเพียงคนแนะ
ให้ลูกอ่านเองทำแบบฝึกหัดเอง
เรื่องแบบฝึกหัดไม่ต้องห่วง
แม่มีเกือบทุกสำนักพิมพ์ที่ดีๆนะ
เรื่องๆเดียวแม่ใช้เวลาเรียนนาน
เนื่องจากว่าต้องการให้เป็นพื้นฐานลึกๆ
การสอนลูกระบบนี้
กว่าจะเห็นผลคงสักประถม4-5
แต่จะได้เด็กคุณภาพยาว
แล้วไม่ต้องดูแลมาก
เนื่องจากลูกถูกฝึกให้อ่านเอง
มาตั้งแต่ตัวเล็กตัวน้อย
ช้าหน่อยไม่เป็นไร
รอได้ค่ะ
หนทางทางการศึกษายังอีกยาวไกล
เวลาสอนลูก
แม่เพิ่มพลังให้กับตัวเองเพื่อไม่ท้อ
ว่าเราคือ "ครู"
เพราะมันเป็นเรื่องยากที่จะให้ลูกสามคน
เก่งกันทั้งสามคนด้วยแม่เพียงคนเดียว
แต่เวลาคิดถึงครู
ครูคนเดียวเด็กเก่งในห้องมีเป็นสิบ
ทำไมครูทำได้
เรากะแค่เด็กที่ต้องดูเพียงสองคน
ทำไมจะทำไม่ได้หล่ะ
.................
...........
....
 

 จักษุแพทย์

  

 

แม่มีปัญหากับตัวเองไม่หยุด

ในเรื่องของ "ลูก"

นับเป็นครั้งที่สองแล้ว

ที่พาพี่ป่วนไปพบจักษุแพทย์

เนื่องจากกลัวว่าจะเป็น

ภาวะตาขี้เกียจ

ครั้งนี้สบายใจมากเนื่องจาก

ให้ความร่วมมือดี

อาจเพราะโตขึ้นหรือว่า

ได้อธิบายกันก่อนไปพบแพทย์

...ที่รพ.จักษุรัตนิน...

แม่ระบุแพทย์เลยคิวยาวมาก

สามสัปดาห์กว่าลูกจะได้หา

นพ.ปกป้อง ปราณีประชาชน

ฟังแค่ชื่อในครั้งแรกก็

เออ เท่ดีนะ

เมื่อไปพบรู้สึกดีกว่าเดิมอีก

คุณหมอน่ารักมาก

ตรวจละเอียดซักประวัติลูก

ตั้งแต่แรกคลอด

ซักไปถึงพ่อแม่ปู่ย่าตายาย

ดูตั้งแต่พัฒนาการเริ่มต้นเลย

เลยได้เล่าเรื่อง

ว่าเคยไปพบจักษุแพทย์มาแล้ว

ตอนนั้นสองขวบ

เหตุที่ไปเพราะ

พาลูกไปฝึกพูดที่

รพ.เซนต์หลุยส์

ตรวจตาตรวจหูตรวจเลือด

สารพัดตรวจ

พบจิตแพทย์ด้วยเพื่อหาเหตุ

ของการไม่พูด

สุดท้ายกว่าจะสำเร็จ

ทำให้พูดให้ได้

มาวันนี้...

ตั้งแต่ตื่นมาทั้งบ้านเขาเงียบ

หมด เจ้แกพูดอยู่คนเดียว

ช่วงที่คุณหมอปกป้องตรวจ

นั้น พี่ป่วนให้ความร่วมมือดีนะ

7  3  2  5

พี่ไม่อ่านทีละตัวนะ อ่านว่า

เจ็ดพันสองร้อยยี่สิบห้า

อ่านไปเรื่อยๆ

จากนั้นถึงเลข

4  5  6  8  4  3

ทีนี้เงียบซะ

อ้าวตกใจดิ มองไม่เห็นป่าว

เงียบ

เงียบ

พยาบาลเลยบอกว่าอ่านทีละตัว

รอดตัวไป

4  5  6  8  4  3

สงกะสัยว่าตัวเลขมันคงยาว

เกินเลยไม่รู้ว่าจะหมื่นหรือแสน

งง งง งง

คุณหมอสรุปว่า

ปลอดภัยดีชัดเจนทั้งซ้ายขวา

ที่เรามองดูเขาแปลก

เพราะเขามีช่วงคิ้วที่ห่าง

จมูกดั้งยังไม่มาเกิด

มันเลยดูเขาแปลก

ถ้าเด็กอยู่ในสังคมได้ปกติดี

ก็ไม่ต้องทำอะไร

ไม่มีภาวะตาขี้เกียจ

เมื่อโตขึ้นตาก็จะค่อยๆเท่ากัน

เย้ เย้ โล่ง อก แม่ ...

ลูกของแม่คนนี้เรื่องเยอะ

ซนมากที่สุดในลูกทั้งสาม

แต่มีมุมน่ารักเยอะนะ

เสียสละให้น้องทุกเรื่อง

เทนมให้น้องกิน

เตรียมช้อนทานข้าวให้

ล้างก้นให้น้องเวลาน้องอึ

พี่แกทำได้โดยไม่รังเกียจ

(ในขณะที่น้องไม่กล้าทำเอง)

ช่วยตากผ้าเก่งมาก

กลัวแม่เหนื่อย

กลัวแม่เมื่อยขยันนวด

กลัวแม้แต่ว่าแม่จะตกบันได

กลัวแม่หนีออกจากบ้าน

กลัวแม่ไม่ปลอดภัย

แต่ตัวเองนะ

ซนสุดสุด

เสียงดังสุดสุด

ตะโกนเก่งสุดสุด

โวยวายเก่งสุดสุด

เจียมตัวเองสุดสุด

ใจดีสุดสุด

มีอะไรให้เพื่อนหมด

ขนมหนึ่งชิ้นของตัวเอง

ยังรู้จักเป่ายิ้งฉุบกับเพื่อนอีก

ให้มันได้อย่างนี้ซิ

พูดถึงเด็กคนนี้

ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะพูดจบป่าว

เรื่องเขายาว

สำหรับวันนี้แค่พี่ป่วน

ดูปลอดภัยดี

พวกเราทั้งบ้านก็เฮแล้ว

..........

.......

....

 

วันนี้มีงานทำกันทุกคน

วันนี้มีกิจกรรมต้องทำกันทั้งบ้าน

เรียงลำดับจากน้อย-มาก

สองป่วนไปป่วนที่เซนต์โยเซฟคอนเวนต์

แม่ก็ไปป่วนเหมือนกัน

ข้อสอบของผปค.นะขอบอก

ถ้าไม่ได้ติดตามข่าวการศึกษาน่าจะลำบาก

มีเก็งๆ ไป มีออกหลายข้อดีใจเหลือเกิน อิอิ

คุณธรรมสำหรับผู้เรียนมีกี่ประการ

เอาเข้าไป ผปค.งง นี่มันไรวุ๊ย

ก็ 8 ประการงัย อันนี้กะไว้ตรงเผ่ง

ช่วงชั้นการศึกษาส่วนใหญ่ผปค.จะงงกันนะ

ตอบ 2 กันเป็นแถว มีคนแอบถามแม่ด้วย

การแบ่งช่วงชั้นจะแบ่งเป็น 4 ช่วงชั้น

มันไม่ยากนะ แต่ก็ต้องเข้าใจว่า ผปค.บางท่าน

มีเรื่องต้องทำมากมายไม่มีเวลามาอ่านอะไรแบบนี้

เอ้า .... รอลุ้น ผลสอบอีกประมาณ 1 เดือน

*********

ส่วนคุณพ่อวันนี้ไปประชุมและรับผลสอบลูกชาย

เป็นไปอย่างที่บอสตันมาบอกนั่นแหละ ว่า...

ไม่ได้ที่หนึ่งนะ แค่ไม่หลุด top 20 ก็พอแล้ว

เทอมนี้ได้เฉลี่ย 4.00 คิดเป็น 94.73%

ได้เป็นที่ 3 ของระดับ

 เออๆ เก่งจัง...

วันสอบสองวันนั้นโชคไม่ดีแต่ลูกทำใจได้แฮะๆ

ก็ดันกินเยอะเกินดี ไส้กรอกที่การ์โต้สิทำให้

อ๊วกแตกอ๊วกแตน ท้องเสีย เซ็งเลย

แต่สรุปออกมาบอสตันก็แฮปปี้นะ

ไม่ว่าจะได้ที่เท่าไรสำหรับแม่นะ เก่งเสมอ

เพราะบอกบ่อยๆ ว่าประเมินที่ความตั้งใจมากกว่า

ลำดับที่เป็นแค่ส่วนหนึ่ง...

เพราะคะแนนที่ห้องไล่กันมาก

ห่างกันแค่คะแนนสองคะแนนก็ลำดับต่างกันแล้ว

แข่งกับตัวเองดีที่สุดอย่าเก่งเกินต้องผิดหวังบ้าง

เดี๋ยวน่ากลัว กลัวเครียดหน่ะสิ

ตอนนี้เลิกเป็นเด็กเครียดแล้ว

ดูจากวันนี้นะ เปลี่ยนแนวเป็นคนละคน

ถ้าเทียบกับปีที่แล้ว เพราะตอนนี้ดูมีความสุข

ที่คุยกันมีแถมท้ายมาว่า

เทอมหน้าจะดูดีกว่านี้นะครํบ

เพราะตอนนี้รู้แนวของครูผู้สอนแล้ว

เทอมหน้าดูดีเท่านี้ก็พอแล้ว แต่ก็เหอะตามใจ

มีความสุขก็พอแล้ว

สองอาทิตย์ก่อนพูดเรื่องต่างๆ ว่าเครียดไปมั้ย

บอสตันตอบมาแบบอึ้งๆว่า

"ที่ทำอยู่นี่สนุกนะ มันท้าทายดีชอบแบบยากๆ

มันรู้สึกว่ามันส์ดี

ซาดิสต์ดีเวลาคิดแล้วยากๆเนี่ยชอบ"

คุณพ่อแถมให้จะอะไรก็ได้ห้ามอย่างเดียว

ห้ามลาออกจากการเป็นนักกีฬา

ยิ่งเบื่อยิ่งต้องทำ (ตอนนี้วิญญาณหมูมาสิงแล้ว..)

ยิ่งเบื่อยิ่งต้องอดทน อดทน อดทน

เด็กสมัยนี้ชีวิตสุขสบายความอดทนเลยต่ำ

ที่สำคัญ ไม่อ้วนเอาเท่าไร...อ้วนๆๆๆๆ

มีความสุขมากมายกับการกิน

ไม่น่าเชื่อว่าจากเด็กผอมๆ จะมาอ้วนได้ขนาด...

ที่รร.มีแต่ของอร่อย อิอิ คำตอบสุดท้าย

ช่างไม่กลัวเล๊ยว่าจะไม่หล่อ

บ้านนี้มีแต่คนผอมยกเว้นบอสตัน อ้วนๆๆๆๆๆ

นั่นสิ ไม่เคยกลัวไม่หล่อนะ กลัวแต่ว่าจะไม่เก่ง

อีกสองวันเปิดเรียนเทอมสอง

ตอนนี้มัธยม 1 นะ ขึ้นเทอม 2

ลูกนึกว่าตัวเองกะลังจะไปเอนทรานซ์

เพราะค้นหาตัวเองอยู่เรื่องคณะที่จะเรียน

เอาเข้าไปยังไม่เลือกสายที่จะเรียนเล๊ย

เอา  เอา  ความสุขของมนุษย์แตกต่างกัน

ไม่เดือดร้อนใครตนเองและแวดล้อมก็คิดได้นะ

ถ้าความคิดนั้นคือความสุข

ความสุขที่มันแตกต่างกันจริงจริง

......................

edit...28:10:07

บอสตัน "ม่ะม๊าพอใจผลสอบม่ะ"

แม่ " ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็พอใจเสมอ"

บอสตัน "โหโหคารม..."

บอสตันอยากเก่งม่ะ

อยากดิคร้าบ

เทอมนี้เริ่มต้นใหม่นะ

อย่านอนดึก

เชื่อสินะอย่านอนดึก

แล้วเทอมนี้จะมาแรงแซงทางโค้ง

ไอ่ที่จะอ่านๆๆๆหน่ะเปลี่ยนตัวเองใหม่ซะ

ตอนเช้ากินข้าวเร็วหน่อย

จะได้มีเวลาเหลือเยอะแล้วไปอ่านตอนเช้าเอา

ครับๆๆๆๆ

แต่ก็เหอะแค่นี้ก็ดีใจแล้วนะ

ตอนนี้ทั้งเกร็งทั้งลุ้น

รอผลสอบ

เฮ้อ

ไม่ชอบอารมณ์แบบนี้เล๊ย

ตอนบอสตันเข้าป.1

ไม่ต้องเกร็งไม่ต้องลุ้น

ไม่ต้องมารู้สึกแบบนี้เซ็งๆๆๆ

.........

 
This person's network is empty (or maybe they're keeping it private).
Photo 1 of 3
Loading...

Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
don't cry IIwrote:
พี่อ๋าหายไปไหน
11 June
don't cry IIwrote:
คุณพี่คะพาสองป่วนไปกู้ชาติมาจริงๆปะพี่5555555555
 
ขอบคุณ ก-ฮ แล้วก็ a-z ด้วยนะคะ
 
เดี๋ยวจะเอาไปให้ใบตองไว้ฟังในรถด้วย
 
เด็กกำลังไฟแรง5555555555555555555
 
7 Oct.
don't cry IIwrote:


หวัดดีคะพี่สาวน้องพี่เอส อิอิ

 

ขอบคุณขั้นตอนการปฏิบัติงานคะพี่

 

นู่กำลังจะปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด อิอิ

 

มิสๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

10 Sept.
don't cry IIwrote:
พี่สาวววววววววววววววววววววววววววววววว
 
ปัดขอถามไรหน่อยจิ 
 
คือจะลบเพื่อนออกจากสเปรซหง่ะคะ
 
ต้องทำยังไงคะพี่ ไปที่ไหนหง่ะ
 
รบกวนถามพี่นิสนึงน้อ
9 Sept.
don't cry IIwrote:
ทำไมเม้นข้างล่างของปัดคำว่า"นะพี่" มันเยอะจังหง่ะ55555
 
จะบอกว่าไม่ได้มีพี่อ๋าคนเดียวที่ป่วยแล้วไม่ค่อยจะหาย
 
ปีนี้ปัดก็ป่วยบ่อยอ่ะ เหมือนว่าจะหายแล้วมันก็เป็นอีก
 
เซ็งชีวิตมากมายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
 
4 Sept.
Loading...
Loading...
Loading...

♥ ลูกเติบโตเปลี่ยนแปลงสักเท่าไร  ลูกก็ยังคือทุกๆ สิ่งที่พ่อแม่ภูมิใจเรื่อยมา ♥

Loading...